سوزن‌بان قطارزندگی شما كيست؟ فكرمی ‌كنيد خودتان هستيد؟....
اين قطار بخواهيد و نخواهيد در ايستگاه‌های مختلف توقف دارد اما آيا فرمان آن واقعا دردست خود شماست يا فقط شما در جايگاه فرماندهی نشسته‌ايد، اما ديگران آن را هدايت می ‌كنند...
متاسفانه گاهی ما به نادرست فكر می ‌كنيم كنترل قابل توجهی بر روند زندگی ‌مان داريم؛ در حالی كه به‌خصوص در لحظات سرنوشت‌ساز، از زير بار مسئوليت برای انتخاب و تصميم‌گيری شانه خالی می ‌كنيم.
اگرقدری با خودمان خلوت كنيم اين مقاطع را به راحتی می‌توانيم مشخص كنيم. چرا كه دقيقا پاسخ شما به مشكلات و پيشامد‌های سخت و دشوار است كه مسير اصلی زندگی شما را هموار يا ناهموار می‌كند. آيا دراين گونه موارد واقعا مثبت برخورد می‌كنيد؟...يعنی، برمبنای ديدگاه، شناخت و احساس خودتان تصميم می‌گيريد يا تحت تاثيرمنفی‌بافی‌های ديگران.

 امواج منفی
واقعيت اين است كه گاهی اوقات آن قدر امواج منفی به سوی شما روان می‌شود كه تا برای برخورد مناسب به خود بياييد، متاسفانه فرصت از دست رفته است. امواج منفی برخی تجربيات و خاطرات تلخ با يك دنيا فرمان‌ها و حكم های خانوادگی و فاميلی و ...
امان از وقتی كه ما روی غلتك نيستيم و حوادث غيرمترقبه رخ نشان می‌دهند و ديگران ظاهرا دلسوزانه ولی درعمل، بس ناجوانمردانه درروند تصميم‌گيری شما، تاثيرگذاری به شدت منفی و ذهنيت‌گرا دارند. ذهنيت‌هايی كه شايد سال‌ها درمغز آنها رسوب‌كرده و فاسد‌شده است و نبايد به آنها هيچ‌گونه توجهی شود؛ اما شرايط بد روحی شما به گونه ای است كه به اين نوع ذهنيت‌ها اجازه خودنمايی می‌دهيد. نكته دقيقا همين جا‌ست...  جايی كه شيپوربيدارباش می‌نوازد...
از اين رو، به نظر می‌رسد برای اجتناب از اين گونه موارد، قبل از هر چيز بايد به طور مرتب مراقب وضع روحی- جسمی خود باشيم كه در وضعيت تعادل باشد و اگر اوضاع نابسامان است فوری فكری برايش بكنيم.

حتی برای لحظه‌ای هم نبايد خودمان را رها كنيم

تجربه به كرات نشان داده حتی برای لحظه‌اي هم نبايد خودمان را رها كنيم. رها‌سازی همان و در گرداب تشويش‌ها و مسئله سازی‌های ديگران افتادن هم، همان! اين نوع گرداب‌ها از آنهايی ‌است كه وقتی درآن افتادی، در واقع گرفتار مرداب شده‌ای كه خلاصی از آن به ندرت امكان‌پذير است. يعنی گرفتارجايی شده‌ايد كه توانمندی‌های شما نمودی ندارد؛ اينكه اين همه خواسته اید فقط خودتان باشيد... اما حالا می‌بينيد، عكس آن شده، مثل اينكه اين هم شعاری بيش نبوده است.
چون اثری از "تو" نيست. همه‌اش، همان موج‌هاي منفی است كه جذب كرده‌ايد و به طور طبيعی فرجامی منفی نيز خواهد داشت كه چاره‌ای جز پذيرش آن نداريد... هر چند خيلی تلخ و گزنده باشد..
اما ای كاش ياد بگيريم و تلاش كنيم علاج واقعه را به قبل از وقوع آن موكول كنيم. يعنی از خودمان و تعادل روحی- جسمی كه بايد درآن شكل دهيم، غفلت نكنيم و بپذيريم زمانی می‌توانيم فقط متكی بر تصميم‌های خود باشيم كه زمينه مناسبی برای جذب موج‌های منفی اطراف‌مان نداشته باشيم.

 منبع: روزنامه هموطن سلام